Niestety zajmiemy się mniej namacalną implementacją stringów ;)
Typ string (System.String) służy do reprezentacji łańcuchów tekstowych w postaci sekwencji wartości typu char (System.Char) określających znaki Unicode (zakodowane w UTF-16). Zazwyczaj jeden element char koduje jeden znak...
Przy pracy z ciągami tekstowymi należy pamiętać, że stringi w .NET są niezmienne (immutable)! Oznacza to po prostu, że raz utworzony łańcuch tekstowy nie może być modyfikowany (bez użycia refleksji lub kodu unsafe), a metody pozornie modyfikujące string, tak naprawdę zwracają nowy obiekt mający żądaną wartość.
Niezmienność stringów ma wiele zalet (o tym za chwilę), może jednak być źródłem problemów jeśli programista zapomni, że każda "zmiana" łańcucha tekstowego to tak naprawdę tworzenie nowej instancji klasy String. Chociaż CLR traktuje stringi w szczególny sposób, nadal są one typem referencyjnym, dla których to pamięć przydzielana jest na zarządzanej stercie.
Działanie tej pętli spowoduje utworzenie 10 tysięcy zmiennych typu string, z których wszystkie prócz ostatniej to śmieci, które będzie musiał zebrać Garbage Collector:
string s = string.Empty;
for (int i = 0; i < 10000; i++)
{
s += "x";
}
Na poniższym obrazie widać fragment okna "Histogram by Size for Allocated Objects" aplikacji CLR Profiler. Widać jak kolejne obroty pętli powodowały alokacje pamięci na stercie dla coraz większych stringów:
By uniknąć tworzenia wielu niepotrzebnych obiektów należy użyć klasy StringBuilder, która umożliwia modyfikację tekstu bez każdorazowego tworzenia nowych obiektów:
StringBuilder sb = new StringBuilder();
for (int i = 0; i < 10000; i++)
{
sb.Append("x");
}
string x = sb.ToString();
Ta prosta zmiana ma ogromny wpływ na ilość przydzielanej i zwalnianej pamięci. Spójrz na poniższe porównanie fragmentów okien "Summary" profilera:
Dlaczego projektanci .NET (tak samo jak np. twórcy Javy) zdecydowali się zaimplementować niezmienne łańcuch tekstowe?
Z przyczyn optymalizacyjnych (głównie ze względu na szybkość porównywania) łańcuchy tekstowe mogą być zapisywane w specjalnej tabeli (intern pool) utrzymywanej przez CLR. Chodzi o to by uniknąć tworzenia wielu zmiennych określających ten sam ciąg znaków. Poniżej przedstawiony jest kawałek kodu dowodzący tego, że zmienne posiadające ten sam łańcuch tekstowy mogą wskazywać na ten sam* obiekt:
string a = "xx";
string b = "xx";
string c = "x";
string d = String.Intern(c + c);
Console.WriteLine((object)a == (object)b); // True
Console.WriteLine((object)a == (object)d); // True
Gdyby łańcuchy tekstowe były modyfikowalne, zmieniając wartość zmiennej a, zmieniłoby się też wartość b oraz d.
Niezmienność stringów ma też pozytywne znaczenia w aplikacjach wielowątkowych - zmiana tekstu to utworzenie nowej zmiennej więc nie ma konieczności zakładania blokady (lock) w celu uniknięcia konfliktów związanych z jednoczesnym dostępem wielu wątków do jednego łańcucha tekstowego. Ma to tym większe znaczenie, że często dokonuje się autoryzacji pewnych operacji w zależności od tekstu (np. można blokować szczególne funkcjonalności usługi bazując na stringowym adresie klienta).
Ważnym powodem niezmienności jest powszechne użycie stringów jako kluczy w tablicach haszujących. Jaki sens miało by wyliczenie położenia elementu w tablicy, gdyby można było zmodyfikować wartość użytego klucza? Poniższy listing dowodzi, że "zmiana" wartości zmiennej użytej jako klucz nie ma wpływu na działanie tablicy:
string key = "abc";
Hashtable ht = new Hashtable();
ht.Add(key, 123);
key = "xbc";
Console.WriteLine(key); // xbc
Console.WriteLine(ht["abc"]); // 123
O tym co stałoby się w przypadku modyfikowalnych łańcuchów tekstowych można się przekonać za pomocą kodu używającego bloku unsafe w celu rzeczywistej zmiany wartości stringa użytego jako klucz:
unsafe
{
string key = "abc";
Hashtable ht = new Hashtable();
ht.Add(key, 123);
fixed (char* p = key)
{
p[0] = 'x';
}
Console.WriteLine(key); // xbc
Console.WriteLine(ht["abc"]); // Nie znajdzie!
}
Niezmienność wiąże się też z tym, że string wewnętrznie przechowywany jest jako tablica, czyli struktura danych reprezentującą ciągłą przestrzeń adresową (dla której ze względów wydajnościowych nie dopuszcza się np. operacji wstawiania elementu).
* To czy literał łańcuchowy jest automatycznie dodawany do puli może być zależne od użycia narzędzia Ngen.exe lub ustawień CompilationRelaxations...
RSS